ಭಾನುವಾರ, ಜನವರಿ 25, 2015

ನನ್ನಪ್ಪನಿಗೊಂದು ಕವನ

ನನ್ನಪ್ಪನಿಗೊಂದು ಕವನ
~~~~~~~~~~~~~~

ಬೆಳ ಬೆಳಗೆನೆ ಭಾನುವಾರದ ಆಹ್ಲಾದತೆ ಒಂಥರ ಅಂದವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ
ಎದ್ದು  ಪ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಪ್ರತಿದಿನದ ಸ್ಕೂಲ್ ಮತ್ತು ಆಫೀಸನ ಅವಸರ ಇವತಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಪಿ ಕಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಬಂದೆ.
ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕೆಳಗೆ ನಾ ತಂದು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಅರೆ ಬಿರಿದ ಹೂವುಗಳು ಅಂದವಾಗಿ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ನಗುವಿನಂತೆ ನಿಮ೯ಲವಾಗಿವೆ ಹಾಗೆ ನೊಡುತ ಎಷ್ಟೋಂತು ನಿಂತಿದ್ದನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ೬ ವಷ೯ದ ಮಗ ಅಮ್ಮ ಅಂತ ಬಂದು ನನ್ನ. ಕಾಲು ತಬ್ಬಿನಿಂತಗಲೆ ಎಚ್ಚರವಾದದು
ಮಾಮುಲಾಗಿ  ಸ್ಕೂಲ್ಗೆ ಹೋಗಲು ಎಷ್ಟು  ಸಲ ಎಬ್ಬಿಸಿದರು ಎದ್ದೆಲದ ನನ್ನ ಮಗರಾಯ ಭಾನುವಾರ ಮಾತ್ರ. ನಾನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಎದ್ದೇಳುತಾನೆ ಅವತ್ತು ಮಾತ್ರ.  ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಲನೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನೀಟಾಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ಆಫ್ ಆಗತಾನೆ ಅವನ್ನೆ ಹಾಲು ಕೊಡು ಅಂತ ಕೇಳಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ
ಇಷ್ಟಕೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ ಅಲ್ವ ಅವನು ಭಾನುವಾರ ಅಷ್ಟು  ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಲು ಕಾರಣ ಅಂದರೆ ಅವರಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಮಾಕೆ೯ಟಗೆ ಹೋಗಲು
ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟು   ಸ್ಟೇಷನರಿ, ತರಕಾರಿ,ಚಾಕ್ಲಟ್ಸ, ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಸ,ತರಲು ಮತ್ತು ಅವನಿಷ್ಟದ ಸ್ಪೆಷ್ಯಲ್‍ ಐಸ್ಕ್ರಿಂ ತಿನಲು.
ಇವತು ಕೂಡ ಅಪ್ಪ ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರೆಕಪಾಸ್ಟ ಮಾಡಿ ಹೊರಟರು ಆ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ. ಮಗನನ್ನು ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ  ಆನಂದವಿತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ನನ್ನ  ನಡುವಿನ  ಅನುಬಂಧ ನೆನಪಾಗತ್ತಿತು

ನಾನು ನನ್ನ  ಅಪ್ಪ  ಪ್ರೀಯಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂಗಿ  ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡತಿದ್ದರೂ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು
ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಾಧ್ಯ ವಾಗುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ
ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಒಂದು ತರಹ. ಮರ್ಯದೆ ಕೂಡಿದ ಭಯ
ಆದರೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನಪ್ಪನ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ರಿಲೆಷಣಶಿಪ್ ಮಾತ್ರ.  ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ್ದದು ನಾನು ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಫಿಲಿಂಗ್ಸ. ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಚೆನಾಗಿಯೆ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತಿತು ಮದುವೆ ಆದ ಈ ಹತ್ತು ವಷ೯ಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಲ ಬರುತಿದೆನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆನೆ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸಡನ್  ಸರ್ಪ್ರೆಜ್
ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನಕೊಲೊವಾಗಲೆ ಲೊ ಮಗ (ಪೆದೊಡ್ಡ) ಅಂತ ಕೂಗುತ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗೆ ಬಂದು ನನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷನ ಆಚ೯ಯನ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದರು
ನಿಮ್ಮಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು ನಾವು ಹೊರಟಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ ಯಾರದರೂ ಹೇಳಿದರು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ನನ್ನಗೆ ಅನಿಸಿತು ನೀನು ನನ್ನ ನೊಡೊಕೆ ಹೊರಟಿದಿಯ ಅಂತ ಇನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಳಿಯನಿಗೆ  ರಜೆ ಹಾಕಿಸಿ ಬರೋದು ಯಾಕೆ ಅಂತ ನಾನೆ ಬಂದೆ ಅನುತ್ತಿದ್ದರು

ನನಗೆ ಯಾವಗಾದರೂ ಮನಸ್ಸು ಬೇಸರವಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಹತ್ತರ ಮಾತಡಬೆಕು ಅವರ voice ಅದರು ಕೇಳಬೇಕು ಅನಕೊಲುವಾಗಲೆ ಅವರ ಕಾಲ್ ಬರುತ್ತಿತು
ಅವರ ಕಾಲ್ ನನ್ನ ಪೊನ ನಲಿ ನೊಡುತ್ತಿದರೆನೆ ಧೈರ್ಯ ಬರುತಿತು
ಅವರು ನನ್ನ ಜೊತೆನೆ ಇದ್ದರೆ ಅನಿಸುತಿತು ಅವರ voice ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೆ ಟೆನಷಣ್ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಯ ಆಗುತ್ತಿತು

ಅವರ ಪ್ರಾಣ ನನ್ನಲೆ ಇದೆ ಅನೋ ಹಾಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮಪ್ಪಾ
ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ ಅನಿಸುತ್ತಿತು ಹಾಗೆ ಯೊಚಿಸುವಾಗಲೆ ಪೊನ್ ರಿಂಗ್ ಆಯ್ತು ನನ್ನಗೆ ಗೊತ್ತು ಅದು ನನ್ನಪ್ಪನ ಫೋನ್ ರಿಸಿವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಹೆಳೊ ಮೊದಲ ಮಾತು love u lot nd miss u lot ಅಪ್ಪ ಅಂತ
ಅವರಿಗಾಗಿ ಈ ನಾಲ್ಕ ಸಾಲು

ಅಪ್ಪ
ನನ್ನ  ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಂಪತಿಗಾಗಿ
ನೀವೂ ಬಿಕರಿಯಾದಿರ
ನನ್ನ ನಡುಗೆ ಗೋಸ್ಕರ ನೀವು
ಪಾದುಕೆಗಳಾದರ
ಅಪ್ಪ
ನನ್ನನ್ನು  ವಿದ್ಯಾವಂತಳಾಗಿಸಲು
ನೋಡಿದರೆ ಹೊರೆತು
ಕಿತ್ತು ಹೋದ ಅಂಗಿಯೊಂದಿಗೆ
ಕಾಣಷಿಸುತಿರುವ ನಿಮ್ಮ
ಎದೆಯನ್ನು
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಲಬೆಕೆಂದು
ಅನಿಸಲಿಲವ
ವಿಚಲಿತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಶೂನ್ಯ
ಆವರಿಸುತ್ತಿದೆ
..........ashadeepa......

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:

ಕಾಮೆಂಟ್‌‌ ಪೋಸ್ಟ್‌ ಮಾಡಿ